Rokitnik zwyczajny

“Złoto Syberii” – bo tak nazywają go Rosjanie – zawiera ponad 190 bioaktywnych substancji, które pozytywnie wpływają na zdrowie. Wśród nich znajdują się antyoksydanty, flawonoidy, aminokwasy, a także nienasycone kwasy tłuszczowe, mikroelementy (m.in. potas, żelazo, fosfor, mangan, bor, wapń i krzem) oraz witaminy  (A, C, D, E, K, P oraz te z grupy B) i prowitaminy. W celach leczniczych i pielęgnacyjnych wykorzystuje się owoce rokitnika, liście, a także olej z pulpy owoców lub nasion rokitnika.

Morwa biała (Morus alba L.) i morwa czarna ( Morus nigra L.

Rośliny pochodzące z Azji południowo-wschodniej (przede wszystkim z północnych Chin), których właściwości lecznicze, a przede wszystkim ekstrakt z liści tych roślin, są wykorzystywane od wieków. W tradycyjnej medycynie chińskiej stosowano liście morwy białej m.in. w obniżaniu wysokiego ciśnienia krwi i wysokiego poziomu cholesterolu. Podobne właściwości wykazywały także ekstrakty z kory korzenia morwy, które dodatkowo wykorzystywane były przeciwzapalnie, jako środki chroniące wątrobę i nerki, a także jako środki przeciwbólowe.

Żurawina

Jest niską krzewinką o małych, czerwonych owocach, przypominających jagody lub borówki. Zawiera dużo błonnika, witamin (B1, B2, B6, C, E, karoten), a także minerałów: sodu, potasu, fosforu, wapnia, magnezu, jodu i żelaza (wspomaga walkę z anemią) oraz flawonoidy (a konkretnie poliantocyjanidy), które pełnią funkcję silnych przeciwutleniaczy. Zalecana jest przy niedoborach tych witamin i minerałów. Owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne.

Malina czarna

Zdrowotne właściwości czarnej maliny opierają się przede wszystkim na bardzo wysokiej zawartości antocyjanów, których jest aż pięciokrotnie więcej niż w malinach czerwonych. Antocyjany pomagają usuwać z organizmu wolne rodniki, zapobiegając tym samym degradacji błon komórkowych, procesom starzenia i rozmaitym chorobom cywilizacyjnym. Owoce czarnej maliny wykazują działanie antynowotworowe, ograniczając m. in. rozwój nowotworów prostaty, jelita grubego czy okrężnicy. Właściwości odżywcze czarnej maliny związane są z wysoką zawartością witaminy C i E oraz makroelementów, takich jak potas, wapń, magnez i cynk. W owocach czarnej maliny w dużym stężeniu występują też miedź i żelazo, dzięki czemu mogą one wspomagać leczenie anemii.

Jeżyna bezkolcowa

Posiada wiele prozdrowotnych właściwości. Dzięki zwartości silnych antyoksydantów, które są inhibitorami substancji rakotwórczych, stanowią jeden z głównych elementów diety antynowotworowej. Jeżyny są także bogatym źródłem błonnika, który ogranicza wchłanianie niezdrowych tłuszczów, a tym samym zmniejsza ryzyko chorób serca. Poza tym przyspieszają przemianę materii, dzięki czemu są pożądanym składnikiem diety odchudzającej.

Borówka Amerykańska

Zawarte w borówkach amerykańskich fitoestrogeny, czyli hormony roślinne, blokują skutecznie działanie enzymów przyczyniających się do powstawania tzw. nowotworów hormonozależnych (np. niektórych nowotworów piersi, tarczycy czy wątroby), zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Podobne, antynowotworowe właściwości mają też obecne w borówkach dwa kwasy – foliowy i elagowy. Kwas foliowy wspomaga ochronę organizmu przed rakiem macicy, a w czasie ciąży umożliwia prawidłowy rozwój płodu w łonie matki. Kwas elagowy natomiast przeciwdziała rozwojowi nowotworów płuc, przełyku oraz krtani.

Jagoda kamczacka


Do najważniejszych substancji czynnych znajdujących się w owocach jagody kamczackiej należą cukry, liczne kwasy organiczne, flawonoidy, prowitamina A (beta-karoten), witaminy B1, B2, C i P, a także sporo minerałów – fosfor, potas, żelazo wapń, jod i bor.Owoce działają ogólnie wzmacniająco, przeciwzapalnie, bakteriobójczo i z tych względów znajdują zastosowanie w leczeniu grypy, anginy, stanów zapalnych gardła oraz nieżytów żołądka i jelit. Ich bardzo cenną właściwością jest usuwanie z organizmu metali ciężkich i skutków zatrucia lekami.Odwar z kwiatów hamuje rozwój bakterii i wirusów wywołujących stany zapalne. Stosuje się go w leczeniu między innymi grypy, gruźlicy i czerwonki.

Aronia

Owoce aronii są bogate w witaminy i związki roślinne, które mają pozytywny wpływ na nasze zdrowie, pomagając bronić się przed chorobami, także tymi najgroźniejszymi: rakiem i miażdżycą. Zjadanie owoców aronii, najlepiej codziennie, jest najlepszym rozwiązaniem, by mieć doskonałą figurę, zdrową cerę i zachować bystry umysł. Badania wykazały, że najwyższą zdolność antyoksydacyjną ma aronia.

Oczar wirginijski  NOWOŚĆ

Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana) – gatunek krzewu lub drzewa z rodziny oczarowatych. Pochodzi ze wschodnich stanów USA i z Kanady. W Polsce jest uprawiany w parkach i ogrodach.
Roślina lecznicza
Surowiec zielarski
Liść oczaru (Hamamelidis folium) – wysuszony cały lub rozdrobniony liść o zawartości minimum 3% garbników w przeliczeniu na pirogalol[3]. Zawiera garbniki (elagotaniny i hamamelitany) oraz flawonoidy, kwas galusowy i elagowy, leukoantocyjanidy oraz saponiny.
Działanie i zastosowanie
uszczelnia naczynia krwionośne i zmniejsza kruchość kapilar, reguluje krążenie podskórne, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwkrwotocznie. Zalecany jest w niewielkich ilościach przy nieżytach, niewielkich krwawieniach z układu pokarmowego i płuc, w przypadku występowania żylaków, zapalenia błony śluzowej jelita grubego, w biegunce i dyzenterii. Stosowany jako preparat do użytku zewnętrznego: w postaci okładów, maści, żelu, destylatu – przyspiesza gojenie się ran, pomaga zlikwidować opuchliznę wywołaną przez stłuczenia, obrzęki, ukąszenia owadów, oparzenia, zapobiega infekcjom oraz likwiduje negatywne skutki wpływu promieni UV. Stosuje się go w leczeniu hemoroidów, bólach reumatycznych stawów i kręgosłupa, oraz nadwyrężeniu i bólach mięśni. Oprócz tego oczar ma zastosowanie na miejscowe zapalenia skóry i błon śluzowych, guzy krwawnicowe, czyraki, dolegliwości żylakowe, upławy, niektóre egzemy, zmiany grzybicze skóry, podrażnienia skóry po depilacji i goleniu, do płukania jamy ustnej, pędzlowania dziąseł. Zwalcza bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
Roślina kosmetyczna
Dzięki zwartości garbników i flawonoidów używany jest do produkcji balsamów i kremów przeznaczonych do masażu ujędrniającego ciało, toników oraz maseczek. Przyśpiesza proces regeneracji skóry skutecznie ją odmładzając. Pobudza ziarninowanie skóry.
Destylat wodny z liści i młodych gałązek oczaru jest składnikiem farb do tatuażu, ponieważ zapobiega usuwaniu barwnika ze skóry.

Nieszpułka zwyczajna NOWOŚĆ

Nieszpułka zwyczajna, nieszpułka jadalna (Mespilus germanica L.) – gatunek długowiecznych roślin należących do rodziny różowatych. Pochodzi z rejonu Kaukazu oraz południowo-wschodniej Europy. Poza tym rozpowszechniony w uprawie.
Owoce
Kuliste, czerwone, średnicy 2-3 cm. Z reguły są twarde, o kwaśnym smaku. Nadają się do spożycia tylko po długim przechowywaniu lub podmrożeniu. Wtedy stają się słodkie, kurczą się, a ich skórka się marszczy.
Nieszpułką posługiwała się przez wieki ludowa medycyna zachodniej Europy. Owoców i herbatek z młodych liści używano jako środków regulujących pracę jelit, czyszczących krew i działających moczopędnie, a także leczących zapalenie jamy ustnej i gardła. Liści (zawierają sporo garbników, dlatego są dobre na kłopoty z jelitami) używano do garbowania skór, a niedojrzałych owoców dodawano do klarowania moszczu przy wyrobie wina, cydru i gruszecznika („perry”) – taki dodatek znacznie przedłużał trwałość typowo sezonowych trunków.
 Nieszpułka zwyczajna to niskie drzewo owocowe, które jest dekoracją ogrodu (kwiaty i owoce) oraz ma właściwości lecznicze. Badania naukowe potwierdziły, że nieszpułka zawiera naturalne antyoksydanty, które zapobiegają chorobom nowotworowym.
Według badań np. naukowców z Ataturk University (Turcja) oraz Zagreb University (Chorwacja) owoce nieszpułki nie tylko zawierają mnóstwo antyoksydantów, ale też mają kilka razy więcej wapnia, potasu, fosforu i magnezu niż jabłka (badanie opublikowane w 2012 roku w „Journal of Botany and Food Quality 85, 86-90).